سى و پنجمین سالروز درگذشت اعلیحضرت فقید محمدرضا شاه پهلوى شاهنشاه آریامهر

  سی‌وپنج سال از درگذشت او می‌گذرد. سی‌وپنج سالى که چند نسل از ایرانیان از پیر و جوان فرصت بازنگرى دوران او و کارنامه‌اش را داشته‌اند. فرصت داشته‌اند تا کارنامه دورانش را به‌دوراز حب و بغض در ترازوى انصاف بسنجند. فرصت داشته‌اند تا لاف‌های دشمنانش را از هر طیف و طایفه‌ای که بوده‌اند و هستند را در کنارش سنجیده و محک زنند. دوران پادشاهی‌اش سی‌وهفت سال بود. تا امروز دشمنان پرمدعایش همان اندازه وقت داشته‌اند که او داشت. نتیجه این بازنگرى و این عیار سنجى سی‌وهفت‌ساله را کمتر کسى می‌تواند انکار کند. پادشاه فقید از آن دسته رهبرانى است که هر چه زمان بیشتر می‌گذرد چهره‌اش روشن‌تر و خدماتش درخشان‌تر می‌شود. به‌راستی‌که «زمان» بزرگ‌ترین دشمنِ دشمنان او و بزرگ‌ترین و وفادارترین دوست اوست؛ و به‌راستی‌که چه‌بهتر از این‌که همین براى جاودانگی‌اش در تاریخ بس است.

سی‌وپنج سال پیش بزرگ‌مردی از میان ما رفت که به گواهى تاریخ و تجربه تلخ این سال‌ها بهترین شانس ایران براى پیشرفت و سعادت بود. بزرگ‌مردی که جز به ایران نمی‌اندیشید و جز براى پیشرفت و سعادت ایران و رفاه و سربلندى ایرانیان، در طول عمر پربارش قدمى برنداشت.

بی‌سبب نبود که دشمنان ایران از چپ و راست در داخل و خارج از ایران نوک‌تیز حمله‌های ناجوانمردانه خود را متوجه او کرده بودند و از پراکندن هیچ دروغ و تهمتى هراندازه هم رذیلانه درباره او و تلاشش براى آبادى ایران و رفاه ایرانیان ابا نداشتند. سی‌وهفت سال به او و خاندانش تاختند، با دشمن‌ترین دشمنان ایران ساختند و پیرامونش آتش کینه و نفرت افروختند. آتش کینه و نفرتى که نه‌تنها دامان خودشان را فراگرفت که ایران و منطقه را ویران، بی‌شمار ایرانیان را گرفتار و ثروت‌ها و فرصت‌هایشان را براى چندین و چند نسل به تاراج داد.

سی‌وپنج سال از درگذشت او می‌گذرد. سی‌وپنج سالى که چند نسل از ایرانیان از پیر و جوان فرصت بازنگرى دوران او و کارنامه‌اش را داشته‌اند. فرصت داشته‌اند تا کارنامه دورانش را به‌دوراز حب و بغض در ترازوى انصاف بسنجند. فرصت داشته‌اند تا لاف‌های دشمنانش را از هر طیف و طایفه‌ای که بوده‌اند و هستند را در کنارش سنجیده و محک زنند. دوران پادشاهی‌اش سی‌وهفت سال بود. تا امروز دشمنان پرمدعایش همان اندازه وقت داشته‌اند که او داشت. نتیجه این بازنگرى و این عیار سنجى سی‌وهفت‌ساله را کمتر کسى می‌تواند انکار کند.

پادشاه فقید از آن دسته رهبرانى است که هر چه زمان بیشتر می‌گذرد چهره‌اش روشن‌تر و خدماتش درخشان‌تر می‌شود. به‌راستی‌که «زمان» بزرگ‌ترین دشمنِ دشمنان او و بزرگ‌ترین و وفادارترین دوست اوست؛ و به‌راستی‌که چه‌بهتر از این‌که همین براى جاودانگی‌اش در تاریخ بس است.

روانت شاد، یادت گرامى و راهت پر رهرو باد اى پادشه خوبانى که جز خوبى در دلت راه نداشت و جز به ایران و ایرانى نمی‌اندیشیدی.